Köyceğiz’in Sessiz Misafirleri: Çöp Tenekesindeki Vicdan Sınavımız
Tarih: 28 Şubat 2026
Konum: Köyceğiz
Köyceğiz’in doğası, gölü ve narenciye bahçeleri insana huzur verir. Ancak bugün, bu güzelliğin tam ortasında, görmezden geldiğimiz, göz ucuyla bakıp geçtiğimiz bir "gölge hayat" yaşanıyor. Şehrin sokaklarında, özellikle çöp konteynerlerinin başında, bir parça yemek için ölümle dans eden sessiz dostlarımız var.
Doğanın Değil, Bizim İhmalimizin Kurbanları
Birçoğumuz "Doğa zaten onları besler, kedidir hayatta kalır" diyerek vicdanımızı rahatlatıyoruz. Oysa gerçek, fotoğraflara yansıdığı gibi: Açlık, hastalık ve soğukla birleşince hiçbir canlı için "doğal" bir yaşam alanı kalmıyor.
Köyceğiz’de bu kış kar yağmadı. Karın yağmaması sadece bir iklim olayı değildir; aslında sokaklardaki virüslerin ve bakterilerin temizlenememesi, canlıların bağışıklığının ise her geçen gün daha da düşmesi demektir. Çöp tenekesini bir "restoran" sanan o zayıf kediler, aslında çöp yığınlarının arasında kendilerine ölümcül virüsler topluyor.
Sadece Bir Kap Yemek, Bir Kap Umut
Bu canlılar bize emanet. Köyceğiz’in huzurlu sokaklarında yaşayan bu hayvanların, bir çöp kutusunun içinde çaresizce yemek araması, hepimizin ortak bir ayıbı ve vicdan sınavıdır.
"Bir şehir, içindeki en zayıf canlıya nasıl davrandığıyla ölçülür."
Sokaklar sadece bizim değil; onlar bu şehrin kadim sakinleri. Arabaların motor kaputlarına sığınan o ürkek yavrular, soğuktan korunmak için değil, hayatta kalmak için o metal yığınlarına sığınıyorlar.
Sorun büyük, ancak çözüm aslında çok basit:
Besleme Odakları: Evinizin veya iş yerinizin önüne koyacağınız bir kap su ve mama, o canlının hayatını kurtarabilir.
Artık Değil, Besin: Çöp kutusuna atılacak bir yemek artığı, kedi için hastalık kaynağıdır. Ancak taze bir mama, bir öğün sağlık demektir.
Barınma: Kapınızın önüne koyacağınız küçük bir karton kutu, bir canlının o geceyi donmadan geçirmesini sağlar.
Lütfen, bir sonraki sefer o çöp kenarındaki kediye baktığınızda onu "görmezden gelmeyin." Çünkü o bakış, bizden bir yardım çığlığı. Köyceğiz’in güzelliği, sadece gölün mavisiyle değil, o canlıların tokluğuyla daha da anlamlı olacaktır.
