Köyceğiz’de Kimse Aç Kalmasın Çöp Tenekelerindeki Sessiz Çığlık
Köyceğiz dendiğinde akla ilk gelen; masmavi gölü, narenciye bahçelerinin kokusu ve insana huzur veren yeşilidir. Ancak bu yeşilin ardında, çoğu insanın göz ucuyla bakıp geçtiği, baksa da görmediği bir gerçeklik yatıyor: Sessiz bir hayatta kalma mücadelesi.
Geçtiğimiz günlerde bir köşede durup çevreyi gözlemledim. Etrafta uçsuz bucaksız otlar, devasa ağaçlar var ama ne yazık ki bu doğa, açlıktan zayıf düşmüş bir kedi için bir ziyafet sofrası sunmuyor. Şehrin merkezinde veya kenarında, onları besleyecek, karınlarını doyuracak tek bir odak noktası bile göremiyorsunuz.
"Doğa Besler" Yanılgısı ve Çöp Tenekeleri
Birçok insan, "Sokaktalar, bir şekilde bulurlar" diye düşünüyor. Oysa o zayıf kedilerin çöp tenekelerinin içine başlarını sokup, içlerindeki o sağlıksız atıklarda bir kırıntı arayışına girmeleri, aslında bizim ayıbımızdır. Çöp tenekesi bir kedi için "doğal bir beslenme alanı" değil, hastalık ve tehlike kaynağıdır.
Görünmez Bir Tehlike: Virüsler
Kış mevsimindeyiz ama beklenen kar yağışı yok. Bu sadece bir iklim meselesi değil, aynı zamanda sokak hayvanları için büyük bir sağlık riski. Kar, doğayı temizler; dondurucu soğuk ise virüslerin yayılımını yavaşlatır. Karın yağmaması, ısınamayan ve zaten bağışıklığı düşmüş bu canlıları, hızla yayılan viral hastalıklara karşı savunmasız bırakıyor.
Bu canlılar bize "emanet." Onları sadece sevmekle kalmamalı, varlıklarını idame ettirmeleri için gereken sorumluluğu üstlenmeliyiz.
Ne Yapabiliriz?
Belediyenin veya sivil toplum kuruluşlarının belirlediği "besleme noktaları" yetersizse, bizler bireysel olarak harekete geçmeliyiz. Kapımızın önüne koyacağımız bir kap mama veya evdeki atıklarla yapacağımız basit bir düzenleme, bir canlının o geceyi aç geçirmemesini sağlayabilir.
Köyceğiz’in güzelliği, içindeki canlıların sağlıklı ve tok olmasıyla ölçülür. Lütfen, bir sonraki sefer o çöp tenekesine giren kediye baktığınızda, onu görmezden gelmeyin.
