Günaydın Köyceğiz’de Zamanı Durdurma Sanatı: "Acelesi Olan Muğla’ya Gitsin!"
Sevgili Köyceğizliler ve "Bugün git, haftaya belki gelirim" diyen o muazzam sabrın temsilcileri…
Biliyorsunuz, dünyada iki tip insan vardır: Saate bakarak yaşayanlar ve Köyceğizliler. Bizim buralarda yelkovan ile akrep sadece süs olsun diye oradadır. Eğer biri size "Beş dakikaya oradayım" diyorsa, aslında şunu demek istiyordur: “Şu an çayımı yeni söyledim, göl kenarında rüzgarın esişini izliyorum, belki bir iki tanıdığa selam veririm, sonra bakarız.”
Neden Dünyanın En Şanslı (ve En Uykulu) İnsanlarıyız?
Göl Etkisi: Bizim gölümüz sadece su kütlesi değil, dev bir sakinleştiricidir. Sabah Delta’da bir kahvaltı yaparsınız, bir bakmışsınız akşam olmuş. "Ne ara geçti bunca saat?" derseniz, göl size fısıldar: “Boşver, acelen ne?”
Köyceğiz Trafiği: Trafik dediğimiz şey, iki bisikletlinin yan yana gelip sohbet ederek yolu kapatmasıdır. Korna çalmak mı? O sadece düğünlerde ya da yolda görülen çok samimi bir dosta "Selamın aleyküm" demek için kullanılır.
Pazar Günü Ayini: Pazartesi pazarına gitmek bizim için alışveriş değil, bir sosyalleşme olimpiyatıdır. Peynir tezgahından maydanozcuya gidene kadar üç kişiyle akraba çıkar, beş kişiyle de seçim tartışmasına girersiniz.
Bir Kedi’den Hayat Dersleri
Hatta benim kedi Sarman bile Köyceğizli olmanın kitabını yazdı. Geçen gün onu bir köşede öylece yatarken gördüm. Dedim ki "Sarman, dünya yanıyor, teknoloji gelişiyor, yapay zeka geldi!" Gözünün tekini hafifçe aralayıp sanki şöyle dedi: "Göl hâlâ yerinde mi? Yerinde. O zaman uykuma devam..." İşte gerçek Köyceğizli duruşu budur. :))