Köyceğiz'de Akran Zorbalığı: Bu gidişe Kim Dur diyecek?
OKULLARDA ZORBALIĞA DUR DE !
ARTIK YETER !
Okullarda son zamanlarda çok üzücü bir şekilde gittikçe artan akran zorbalığı, sadece çocukları değil, toplumun geleceğini derinden yaralayan bir kanser gibi yayılıyor. Çocukların psikolojisini, güven duygusunu ve yaşama sevincini bir kenara bırakıp sadece seyirci mi kalacağız? Bu, "çocukluk şakası" diyerek geçiştirilemeyecek kadar ciddi, acil önlem alınması gereken bir toplumsal çürümedir.
Eğer bugün bir çocuğun gözündeki korkuyu görmezden geliyorsanız, yarının şiddet dolu dünyasına tuğla taşıyorsunuz demektir.
Okul İdaresi: Kağıt Üzerinde Değil, Vicdanlarda Yönetim !
Okul idareleri, koridorlarda yankılanan o sessiz çığlıkları duymak zorundadır. Disiplin yönetmeliklerini sadece dosyalarda tutmak için değil, güvenli bir iklim oluşturmak için kullanın. "Okulumuzun adı lekelenmesin" kaygısıyla zorbalığın üstünü örtmek, suça ortak olmaktır. İdare, okulun her köşesinde varlığını hissettirmeli, mağdurun yanında, zorbanın ise ensesinde olmalıdır. Tavizsiz bir duruş sergilemeyen her idareci, bir sonraki zorbalığın önünü açmaktadır.
Öğretmenler: Sadece Müfredat Değil, İnsan Yetiştirmeli !
Öğretmen, öğrencinin sırasına neden büzüldüğünü, neden teneffüse çıkmak istemediğini, arkadaş grubundan neden dışlandığını fark etmelidir. Zorbalığı "kendi aranızda halledin" diyerek basitleştirmek, mağduru celladına teslim etmektir.
Zorba Çocuklara Nasıl Davranılmalı?
Zorba çocuk, sadece "yaramaz" bir çocuk değildir; sınır tanımayan, empati yeteneği köreltilmiş ve çoğunlukla güç arayışında olan bir bireydir. Ona karşı sergilenecek tavır net ve caydırıcı olmalıdır. Yapılanın bir suç olduğu, başkasına verilen zararın bir bedeli olduğu ona somut bir şekilde hissettirilmelidir. Ancak sadece cezalandırmak yetmez; bu çocuğun içindeki saldırganlığın kaynağına inilmeli, aile ortamı büyüteç altına alınmalıdır. Sert bir disiplinle birlikte uzman desteği şarttır; aksi takdirde bugün okulda arkadaşını ezen çocuk, yarın sokakta bir başka hayatı karartacaktır.
Nasıl Önlem Alınmalı?
Sıfır Tolerans Politikası: Okulda zorbalığın hiçbir türüne (sözel, fiziksel, siber) asla müsamaha gösterilmeyeceği açıkça ilan edilmelidir.
Bilinçli Ebeveynlik: Aileler, çocuklarının sadece "ezilmemesiyle" değil, başkasını "ezmemesiyle" de ilgilenmelidir. Evdeki şiddet dili, okuldaki zorbalığın yakıtıdır.
Öğrencilere, zorbalığa tanık olduklarında ihbarcı değil, "yardımcı" oldukları bilinci aşılanmalıdır. Sessiz kalan her tanık, zorbanın en büyük destekçisidir.
Bu bir uyarıdır ! Köyceğiz'in çocukları bizim en kıymetli varlığımızdır. Eğer bugün bu zorbalık zincirini kırmazsak, yarın pişmanlık duyacağımız bir gençlikle yüzleşmek zorunda kalacağız. Karar sizin: Seyirci mi kalacaksınız, yoksa dur mu diyeceksiniz?
