Bir Köyceğiz Anısı: Merhamet, Komşuluk ve Yarım Kalan Hikayeler
Köyceğiz’e ilk taşındığımız zamanlardı... Bizim buralarda "Tanrı misafiri" baş tacıdır. Kapımıza kim gelirse gelsin, ister insan olsun ister bir can, karnı doyurulmadan gönderilmez. O günlerde kapımıza iki can gelmişti; biri anne, diğeri ise onun minicik yavrusu. Annenin karnı burnundaydı, içinde kimbilir kaç tane yeni hayat taşıyordu.
Ancak ne yazık ki, bizim o dönemki komşuluk anlayışımızla bağdaşmayan bir sorunumuz vardı: Yan komşumuzun tahammülsüzlüğü. Mübarek Ramazan ayıydı; ben her zamanki gibi "kapıma gelen her canlıyı beslerim" diyerek onları sahiplenmiştim. Fakat bir gün bir baktık ki o gebe anne ortada yok. Arıyoruz, tarıyoruz; izine rastlayamıyoruz. Meğer o sıcak yaz gününde, o canı karnındaki yavrularıyla beraber alıp uzağa, aşağılara atmışlar.
Günlerce süren üzüntümüzün ardından, o can bir mucize gibi kendi başına yolu bulup tekrar kapımıza geldi. Komşuya gidip sorduğumuzda önce inkar etti, "haberim yok" dedi. Biz "Bunu yapanın iki yakası bir araya gelmesin" diye sitem edince dayanamayıp itiraf etti: “Ben attım.”
O an hissettiğim hayal kırıklığını tarif edemem. Nasıl bir vicdan, nasıl bir merhamet anlayışı bir anneyi o halde ölüme terk edebilir? Henüz yeni taşındığımız için ne yapacağımızı bilemedik. Annem çok sinirlendi, olaylar büyüdü. En sonunda çaresizlikten barınağı aramak ve o hayvanı kendi ellerimizle teslim etmek zorunda kaldım. Bu benim için bir mecburiyetti ama ağırlığı hala üzerimdedir.
Ondan geriye kalan, travmalarla dolu diğer yavru ise bizimle kaldı. Onu sahiplendim, adını Monik koydum. Yıllar geçti, o komşuyla bağımız tamamen koptu ama o günün izi hiç silinmedi. Sonradan aldığımız o haber ise içimizdeki asıl yarayı açtı: O anne köpek barınaktayken gençlik hastalığına yakalanmış ve karnındaki tüm yavrularını kaybetmişti.
Bu, Köyceğiz’deki ilk yıllarımın en acı tecrübesiydi. Monik bugün hala yanımda, bana o günlerden kalan bir emanet gibi bakıyor. Ama o annenin ve doğamayan yavrularının ahı, bir anı olarak hep yüreğimin bir köşesinde asılı kalacak.
