Köyceğiz’in Patili Aristokratları: "Bize Her Gün Pazar
Eğer bir gün yolunuz Köyceğiz’e düşerse ve kendinizi bir dükkanın önünde heykel gibi yatan bir köpeğe takılıp düşerken bulursanız, sakın sinirlenmeyin. O köpek muhtemelen orada stratejik bir uyku pozisyonu almıştır ve sizin "aceleniz" onun umurunda bile değildir. Çünkü Köyceğiz’de zaman, biz insanlar için akıyor olabilir ama hayvanlar için çoktan durmuş durumda.
. Sakar Mekeler: Gölün Trafik Polisleri
Köyceğiz Gölü'nün asıl sahibi biz değiliz, o siyah minik Sakar Mekeler. Onlar gölün üstünde öyle bir özgüvenle süzülürler ki, sanırsınız gölün tapusu onlarda. Bir de o kuğular var... Sanırsın hepsi kraliyet ailesinden emekli olmuş, tatile gelmiş. Bir lokma simit için bile öyle bir asaletle yaklaşırlar ki, insan simidi verirken "Afiyet olsun kontes hazretleri" demek istiyor.
"Yavaş Şehir"in Hızlı Kedileri (Yersen!)
Köyceğiz sokaklarında yürürken bir kediyle göz göze gelirseniz, size bakışındaki o derin anlamı hemen fark edersiniz: "Yine mi turist? Geç şuradan, güneşimi kapatıyorsun." Buranın kedileri, büyükşehirdeki o "mama için miyavlayan" muhtaç kedilerden değil. Onlar mahallenin ağır abileri. Hatta senin Toffy bile muhtemelen evde "Köyceğiz emeklisi" moduna girmiştir. Bir patisini diğerinin üzerine atıp, "Bugün de çok yoruldum, tam üç kere gerindim," diye dert yanıyordur.
. Köpeklerin "Genişlik" Seviyesi
Köyceğiz’in köpekleri için "sokak köpeği" demek hakaret sayılır. Onlar "kamu personeli" gibidir. Çarşı meydanında, tam da en işlek yerin ortasında öyle bir uyurlar ki, etraflarından geçmek için labirent çözmeniz gerekir. Uyandırmak mı? Sakın denemeyin. Size öyle bir "Kardeş, sabah 11’de ne bu telaş?" bakışı atarlar ki, kendinizden utanırsınız.
. İnsan-Hayvan Takası
Burada hayatın kuralı basit:
Sen onlara saygı duyarsın, onlar da sana "Hadi yine iyisin, bugün de mahallemizdesin," der gibi kuyruk sallar.
Eğer aceleci bir tavrınız varsa, Köyceğiz hayvanları size bedava meditasyon eğitimi verir: Sadece yat ve izle.
Sonuç olarak;
Köyceğiz’de hayvan olmak, dünyanın geri kalanındaki hayvan olmaktan çok daha prestijli bir iş. Eğer bir gün reenkarnasyona inanırsanız, bir sonraki hayatınızda Köyceğiz Kordon’da güneşlenen bir tekir kedi olmayı dileyin
