GÜNAYDIN "GİZEMLİ JÖNÜ" GERİ DÖNDÜ: TOMBİ’NİN SESSİZ DÖNÜŞÜ

Bazı misafirler vardır, kapıyı çalmazlar; sadece pencerenin önünde belirirler ve tüm evin havasını bir anda değiştirirler. Bizim evin "exclusive" (seçkin) misafiri Tombi’den bahsediyorum. Uzun süredir kendisinden haber alınamıyordu. Sosyal medyada "kayıp ilanı" vermedik belki ama aile içi WhatsApp grubumuzda eksikliği her gün hissediliyordu.

​Tombi, mahallenin diğer kedilerine benzemez. Öyle herkesle vıcık vıcık samimiyet kuran, her miyavlayana pas veren bir tip değil. Kendisi tam bir "yalnız kovboy." Diğer kedilerden mesafeli duruşuyla, o asil ve biraz da "buraların ağası benim ama belli etmiyorum" tavrıyla biliniyor.

Ama geçtiğimiz gün pencerenin önünde o meşhur turuncu-beyaz tüylerini görünce anladık ki; efsane geri dönmüş. Ailecek yaşadığımız o sevinci görmeliydiniz! Sanki uzun yıllardır yurt dışında yaşayan bir akrabamız çıkagelmiş gibi bir bayram havası esti evde.

​Menüde Ne Var?

​Tombi, geri dönüşünü kutlarcasına yemeğine öyle bir iştahla gömüldü ki, sanırsınız mahalledeki tüm mamanın tadını unutmuş. Fotoğraflara bakınca o "mesafeli ama gurme" duruşundan hiçbir şey kaybetmediğini görüyoruz. Gözlerindeki o hafif baygın ama dikkatli bakış, "Evet, biraz gezdim, tozdum ama sofranızın tadı da bir başkaymış" der gibi.

Tombi’nin bu kendine has tarzı ve aramıza dönmesi hepimizin yüzünü güldürdü. Hoş geldin mahallenin en yakışıklı, en asil ve en mesafeli misafiri…

​Pencere önü nöbetlerin hiç bitmesin, tabağın hep dolu olsun Tombi!