27 Şubat 2026
YAZARLAR

Köyceğiz Günlükleri: Sokakların Sessiz Sahipleri

YAYINLAMA:
Köyceğiz Günlükleri: Sokakların Sessiz Sahipleri

Köyceğiz’de sabahlar, gölün üzerinden süzülen o hafif esintiyle başlar. Çayınızı yudumladığınız o kafede, şehrin gürültüsünden uzak ama hayatın tam kalbinde olduğunuzu hissedersiniz. Ancak bu huzurun gizli bir yönetimi vardır. Çoğumuz fark etmeyiz ama Köyceğiz sokakları, aslında iki farklı "hükümet" tarafından yönetilir: Patili sakinler.

​Mahalle Muhafızları: Köpekler

​Köpekler, bu kasabanın adeta belediye zabıtası, gönüllü güvenlik görevlileridir. Bir yabancı mı geldi? Hemen teyakkuz halindeler. Bir bisikletli mi geçiyor? Selam vermek ya da "yolu kapatma" uyarısı yapmak onların işi. Köyceğiz’in köpekleri, aidiyet duygusunun vücut bulmuş halidir. Sadece karınlarını doyuranın değil, sokağın, caddenin, o mahallenin güvenliğinden kendilerini sorumlu tutarlar. Onların varlığı, Köyceğiz’i bir "şehir" olmaktan çıkarıp "büyük bir mahalle" yapar.

​Sokak Aristokratları: Kediler

​Öte yanda, dükkanların güneş gören önlerinde, sandalyelerin üzerinde, duvarların tepesinde başka bir zümre vardır: Kediler. Onlar, Köyceğiz'in filozoflarıdır. Bir kedi için Köyceğiz, sadece yaşam alanı değil, aynı zamanda devasa bir dinlenme tesisidir. Bir köpeğin "Bu sokak bizim!" diye havladığı o anlarda, kedi tek gözünü açıp bakar ve aslında şunu der: "Yahu, güneş tam da şuraya vuruyorken bu gürültü de neyin nesi?" Onlar, otoriteye boyun eğmezler, otoriteyi kendileri yaratırlar.

​Ortak Payda: Huzur

​Peki, bu iki farklı dünya nasıl birleşiyor? Aslında sır, tam olarak Köyceğiz'in kendi dokusunda saklı. Köyceğiz insanı, bu iki kutuplu dünyanın çatışmasına izin vermeyecek kadar hoşgörülü. İnsanlar, kedinin nankör olmadığını, köpeğin de sadece gürültücü olmadığını biliyor.

​Bir gün yolunuz göl kenarına düşerse, bir ağacın gölgesinde yan yana uyuyan bir kedi ve köpek görürseniz şaşırmayın. Köyceğiz, birbirine tahammül etmeyi değil, birbirinin alanına saygı duyarak huzurla yaşamayı öğreten bir yerdir.

​Belki de biz insanlar, birbirimizi anlamak için çok uzağa gitmek yerine, Köyceğiz sokaklarındaki o kedinin dinginliğine ve o köpeğin sadakatine biraz daha yakından bakmalıyız.

Yorumlar
* Bu içerik ile ilgili yorum yok, ilk yorumu siz yazın, tartışalım *