CENNETTEN FİRAR
Baharı karşılamaya hazırlandığımız şu günlerde, Köyceğiz’in o meşhur sakinliği aslında fırtına öncesi sessizliği andırıyor. Portakal bahçelerinin kokusu havayı sarmışken, ilçenin sokaklarında görünmeyen bir hazırlık, sessiz bir bavul toplama telaşı var. Ancak bu bir tatil hazırlığı değil; bu, Köyceğiz’in öz evlatlarının kendi topraklarından, komşu ilçelerin devasa turizm çarklarına doğru yapacağı "ekmek göçü"nün provası.
Sabahın ilk ışıkları gölün üzerine düşmeden, ana yol kenarındaki duraklarda bekleyen gençleri seyredin. Marmaris servisleri, Ortaca dolmuşları her sabah bu ilçenin enerjisini, iş gücünü ve umutlarını alıp götürüyor.
Çünkü Köyceğiz'de bir çok mekân, ya sigortasız çalıştırıp gençlerin geleceğini çalıyorlar, yada uzun saatler çalıştırıp az maaş veriyorlar. O kadar çok yada var ki “ İstisna Olanlar da, Kaideyi Bozmuyor .”
Gençler, yabancı bir ilçenin kalabalığında hiç kimse olmayı, kendi memleketinde sömürülen tanıdık olmaya tercih ediyor. Çünkü biliyorlar ki; Marmaris’in yorgunluğu en azından bir karşılık buluyor. Köyceğiz’in yorgunluğu ise sadece hayal kırıklığı !
Gerçek şudur ki : “Gençler, emeklerinin karşılığını, yarınlarına dair bir güvenceyi ve insanca çalışma saatlerini hakediyorlar.” Bunu Köyceğiz sunmadığında, onlar da sadece valizlerini değil, hayallerini de yanlarına alıp gidiyorlar…
