BİR ŞEHİR EFSANESİ : SANDRAS DAĞI'NDA KAYBOLANLAR

     Bir şehir efsanesiyle başlayalım…  
Köyceğiz’in görkemli Sandras Dağı’na çıkanların bazen geri dönmediği söylenir. Halk arasında “kaybolanlar” diye anlatılır bu hikâye. Kimine göre erenlerin huzuruna kabul edilmişlerdir, kimine göre dağın sisleri arasında başka bir âleme geçiş yapmışlardır. Gerçek mi, değil mi? İşte efsanenin büyüsü burada: bilinmezlik.  

     Sandras, yalnızca bir dağ değildir. Çiçekbaba Erenleri’nin mekânı olarak bilinir; her yıl zirveye çıkan halk dua eder, kurban keser, birlikte yemek paylaşır. Bu ritüel, dağın kutsallığını pekiştirirken aynı zamanda bize bir şey hatırlatır: doğa ile uyum içinde yaşamanın önemini. Çünkü Sandras’ın kaybolanları, aslında bize doğanın gücünü anlatır.  

     Bugün hızla değişen dünyada kaybolmak sadece dağın sislerinde değil; değerlerimizi, kültürümüzü ve doğaya olan sevgimizi yitirdiğimizde de mümkündür. 

     Sandras’ın zirvesine doğru yükselen her adım, aslında insanın kendi iç yolculuğuna attığı bir adımdır. Sislerin ardında kaybolanlar, belki de kendi benliklerini bulmuş olanlardır. Belki de bu efsane, bize şunu fısıldıyor: kaybolmak bazen yok olmak değil, yeniden doğmaktır.