KÖYCEĞİZ'DE TAŞAN SADECE GÖL MÜ ?

    Göl taştı…
    Ama suyla birlikte sadece yollar, bahçeler, sahiller dolmadı. Günlük hayat da taştı. Alışkanlıklar, planlar, sesler ve sessizlikler birbirine karıştı.
    Köyceğiz’de güzelliklerin üzerine su çöktü. Sabah yürüyüşlerinin yapıldığı yollar kayboldu, göl kenarında edilen sohbetler sustu, esnaf kepenklerini kapattı. Sosyal hayat, suyun yükseldiği noktada durdu. İnsanlar evlerinden çıkamaz oldu; kimi pencereden baktı, kimi çaresizce bekledi.
Bu taşkın sadece bir doğa olayı değil. Aynı zamanda bir duraklama hali. Hayatın ne kadar kırılgan olduğunu, alıştığımız düzenin ne kadar kolay aksayabildiğini hatırlatan sessiz bir uyarı.
     Göl yükseldikçe, insanların sabrı da sınandı. Biriken sadece su değildi; endişe, yorgunluk ve belirsizlik de birikti.
Köyceğiz’in kartpostallık manzaraları bugün suların altında. Ama asıl görünmeyen, insanların içindeki burukluk. Çocukların oyun alanları, yaşlıların yürüyüş rotaları, gençlerin buluşma noktaları… Hepsi geçici olarak askıya alındı.
     Belki de bu taşkın bize şunu soruyor:
Doğa yükseldiğinde biz ne kadar hazırız?
Sular çekildiğinde sadece göl mü eski haline dönecek, yoksa biz de bazı şeyleri yeniden mi düşüneceğiz?
     Köyceğiz’de bugün taşan sadece göl değil.
Biraz da hayat…
Biraz da sabır…
Ve belki, farkına varamadığımız kadar çok şey.