Köyceğiz’de İncir Zamanı: Gölgesinde Hatıralar Var

Bazı ağaçlar sadece meyve vermez, hatıra da verir.

Köyceğiz’de yazın başka bir kokusu vardır…

Gölün serinliğine, toprağın sıcaklığına ve narenciye bahçelerinin kokusuna bir de incir karışır.

Yol kenarında, bahçelerde, eski evlerin avlularında duran incir ağaçları; bu güzel ilçenin sessiz tanıklarıdır.

Kimi yıllardır aynı yerde durur.

Kaç çocuğun dallarına tırmandığını, kaç yaz akşamının gölgesinde sohbet edildiğini, kaç sofranın başında dalından koparılan incirin paylaşıldığını kim bilir?

Belki de incir ağaçlarının en güzel yanı budur…

Gölgesi yalnızca insanı değil, geçmişi de serinletir.

Biz büyüdükçe bazı şeylerin kıymetini daha iyi anlıyoruz.

Çocukken sıradan gördüğümüz bir incir ağacının, yıllar sonra bize çocukluğumuzu hatırlatacağını bilmiyoruz.

Oysa hayat geçiyor…

Evler değişiyor, sokaklar değişiyor, insanlar uzaklara gidiyor.

Ama kökleri toprağa sıkıca tutunan o ağaç, her yaz yeniden yeşeriyor.

Belki de bize sessizce şunu söylüyor:

“Her şey değişse de, köklerin varsa yeniden yeşerebilirsin.”

Köyceğiz’in incir ağaçlarına bugün bir kez daha dikkatle bakın.

Çünkü bazı güzellikler gözümüzün önündedir…

Ama değerini, kaybetmeye yaklaşınca anlarız.