Köyceğiz'de Yeni Bir Yaşa Merhaba

Bugün 6 Temmuz…

Takvimde benim için en özel, en anlamlı gün. Belki de doğum günüm olduğu içindir. İnsan kaç yaşına gelirse gelsin, içinde taşıdığı o çocuk hiç büyümüyor. Doğum günü yaklaşırken hissedilen o tarifsiz heyecan, sabah gözlerini açınca gelen mutluluk ve yeni bir yaşa "merhaba" demenin verdiği umut, yıllar geçse de değişmiyor.

Yaş almak benim için; biriktirdiğimiz anılar, tecrübeler, sevinçler, hüzünler ve hayatın bize öğrettiği derslerle biraz daha olgunlaşmak demek. Ama ne olursa olsun, insanın en büyük zenginliği yanında ailesinin ve sevdiklerinin olmasıdır. Onların varlığı, kutlanan en sade doğum gününü bile dünyanın en güzel gününe dönüştürmeye yeter.

Bugün benim için ayrı bir anlam daha taşıyor. Köyceğiz'de geçirdiğim üçüncü doğum günüm… Bu güzel şehir bana sadece yeni bir adres olmadı; huzuru, doğanın dinginliğini ve yeniden başlamanın mümkün olduğunu da öğretti. Her doğum günümde olduğu gibi bu yıl da şükredecek çok sebebim var.

Kendimi her zaman çok şanslı hissettim. Sanırım evin en küçük çocuğu olmanın ayrıcalığını hep yaşadım. Annemle babamın gözünde hiç büyümedim. İyi ki de büyümedim… Çünkü insan, anne ve babasının sevgisinde hep çocuk kalıyor. Ablası ve abisi olanlar beni çok iyi anlayacaktır. Yaşımız kaç olursa olsun, ailemizin yanında hâlâ o küçük kardeş olmaya devam ediyoruz.

Zaman su gibi akıp gidiyor. Dün çocukken bugün yeni yaşlarımızı kutluyoruz. Hayat bazen yoruyor, bazen sınavlardan geçiriyor ama her yeni yaş, bize yeniden umut etmeyi öğretiyor.

Bugün tek dileğim; başta ailem ve sevdiklerim olmak üzere herkes için sağlık, huzur ve mutluluk. Çünkü en kıymetli hediye; birlikte geçirilen zaman, paylaşılan sevgi ve güzel anılar.

İyi ki bugün 6 Temmuz…

İyi ki doğmuşum.

Ve Allah nasip ederse, sağlıkla, huzurla, umutla nice güzel yıllara…